Urbex – Farm 1881 (BE), 14 maart 2015

Urbex – Farm 1881 (BE), 14 maart 2015

Farm 1881

Farm 1881 is een urbex paradijs voor ons fotografen. Verscholen tussen de bomen en de natuur heeft zich al fink genesteld. Op het eerste gezicht lijkt het erop dat niet veel is achtergelaten op een stoel, een tafel en een paar schoenen na, onder het stof en spinnenrag. Als wij weer naar buiten gaan en om het gebouw lopen vinden we nog een kleine ingang aan de achterkant, de boerderij is gebouwd in een U-vorm. Over de rommel heen komen wij bij een kleine trap die naar een etage leidt met diverse kamers.

Ik visualiseer een passage van de tijd en het herinnert mij weer aan een woord ‘vergankelijkheid’. Ons lichaam verdwenen, maar de geesten blijven vasthouden aan deze plek door middel van foto’s, een dagboek, een kast vol met zilver. Een bed, waar er nu geen persoon ligt te rusten op de deken en het kussen maar alleen de schimmel, de vriend van het huis.
Als mijn urbex vrienden ieder een kamer uitzoeken om te gaan fotograferen dwaal ik eerst nog over de etage om alle details en sfeer in mij op te nemen. Ik vind een dagboek op de grond en begin te lezen. “Lieve zoon, ik ben zo teleurgesteld dat ik u niet de reis kon geven die u in uw leven zo nodig had”. Die eerste mooie hartverscheurende zin raakt me zo veel dat ik het boek sluit en “dank u” fluister naar de vergeten geesten van dit huis.

Terwijl ik verder aan het ontdekken ben door deze geweldige boerderij merk ik op dat de mensen die hier gewoond hebben mensen van de wereld moeten zijn geweest. Reizigers, belezen, inteligent en een goede smaak voor oude kunst en antiek. Het meubilair ziet er allemaal uit als sierlijk houtsnijwerk met heel man uren. Ik vind internationale munten op de vloer en een briefje met huisregels, in een wat vroeger een badkamer had moeten zijn waar de natuur al het dak overwonnen en er een sereen licht naar binnen valt.
Dan valt mijn oog op een kleine viool in het licht van een raam, gepresenteerd op een voetstuk van hout en onder het stof, spinnenrag en schimmel.Deze kleine viool is ver uit een van de meest verdrietige instrumenten in deze kamer. Een andere wereld, eenzaamheid en een verdriet die tevens grenst aan grote schoonheid. Het doet mij denken aan Pagliacci, de droevige clown. De urbex plaatsen wij bezoeken hebben altijd een verhaal. Tragisch, bijzonder en tevens zo mooi. Ik verlaat de panden altijd weer met vragen, veel vragen.

Hier vindt u de foto’s van Farm 1881


Vimeo Aqua Libra fotograaf Utrecht Instagram Aqua Libra fotograaf Utrecht Pinterest Aqua Libra fotograaf Utrecht Twitter Aqua Libra fotograaf Utrecht Facebook Aqua Libra fotograaf Utrecht Google+ Aqua Libra fotograaf Utrecht